“Ben-Sen-O” değil OOOOOOOOOOO!...

Yazıya yazıldım yazgımı silercesine
Öylesine bulaştım toprağa
İç içe geçtik ölürcesine yeniden doğumlara
Ve ve yeşeriyoruz
Uç veriyoruz yaşamı kutlar kutsarcasına…

 

Neden mi
Nedeni medeni yok aslında
“MEDENİYET DEDİĞİN”
“Tek dişi kalmış” köhnemiş çürümüş
Tam da şu “yaşamış-yaşayan-yaşayacak” insana özgü…

Duruyorum düşünüyorum
Dona kalıyorum öylesine
Devinimsiz sessiz sözsüz adeta yeniden doğarcasına
Çığlıklarım adeta patlayacakmışçasına saklı olduğu noktada…


Kim mi o
O da kimmiş yani
O “BEN” ya
Ben ben ben
Yani sen o…


Diyesim şu ki
Lütfen haydi bir daha düşün düşle
Nereden geldim nereye gidiyorum
Ne olacak bu “İNSANLIĞIN DURUMU”
İçler acısı bir görüntü…


Sunum mu
Neyi sunayım sevgili “SU”yum…

Bir başımayım
Uzakta çok uzaklarda
Kendimi bıraktığım o “YER VE ZAMAN”da
Yerin ve zamanın olmadığı
Bir “HÂL” vardı ya var ya
İşte oradayım
Kimsenin bilmediği anlamadığı algılamadığı
Yer ve zaman ötesi dışı
Öyle bir “DURUM” ki
Betimi anlatımı olası değil
Yani tam anlam ve işleviyle kendine özgü özgün…


“HÂLDEN ANLAYAN” kimse var mı dersen
Hâli yaşamamış yaşamayan kim anlayabilir ki şu “GARİP”i
Garip garip
Yok canım yalvarmıyorum yakarmıyorum
Hiç ama hiç kimseden kurumdan kuruluştan yardım mardım istemiyor dilenmiyorum
Salt duruşumla
Doğanın tam da odağında
Deyim uygun düşerse
“ODAK:SEVGİ”de yansıyıp duruyorum öylesine öylece…


Kim mi
Kimsenin umurunda mumurunda değil mi
Yani kimsesiz mimsesiz
Yersiz yuvasız
Öylesine doğada anadan üryan çırılçıplak kalıverdim kalıveriyorum kalacak mıyım ki…


Lütfen ama “DOST-CAN-YOLDAŞ-ARKADAŞ-KARDAŞ-KARINDAŞ-VATANDAŞ-DÜNYADAŞ” ya dön de şu yazılmış çizilmişlere
Dilden dile dillendirilmişlere bir bak
Bak da bak
Sonra kalk ayağa
En yakınında doğal olan doğadan olan neyse ona bir yaklaş yakınlaş Candaş oluver sana…


Yok hayır savım mavım yok
Yok da yok
Yani
Ne varım ne yoğum
Hem varım hem yoğum
Ne var öyleyse
Sen sen olduğun sürece algılayıp kavrayamadığın algılayıp kavrayamayacağın neyse o var işte
Sen “BEN” olmaktan çık
Sen “BEN-ŞU-BU-O” olmayı sil yok et düşünmek ediminden
Bak işte o durumda
Neyip olup olmadığını
Neyin var olup neyin yok olduğunu
“SONSUZCA YAŞAMIN SONSUZCA ERKESEL GÜÇ DEVİNİMİ”ni anlayıp kavrayıp algılayıp içselliğinde canlanıp yeniden doğuvereceksin sonsuzca…


Ben mi
Evet evet doğaldır ki sen
Yani “BEN OLMAYAN SEN”
Yani olduğunda yok olan ben değil
Sonsuzca var olmuş olan olacak olan neyse o
Ama bu o “ben-sen-o” değil
O işte o canım O! O OOOOOOOOOOOOOOOOOOO!…

 

 

Bergama, 3 Ekim 17, 11.41-12.13 

Mustafa ULUSOY

Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.   

 


Not: M. Ulusoy'ca yazılan yazılardaki dil yapısı, bilinen Türkçe dilbilgisi kuralları bilinmediğinden değil kendine özgü yazım biçiminden(şiirsel anlatım) kaynaklanmaktadır. Okuyucuların, söz konusu farklılığı dikkate almaları önerilir. Türkçe'nin doğru konuşulması, yazılması yaşamsal önemdedir. Yazıyı yazan tam olarak "durum”un bilincindedir.

*   *   *   *   *   Kopya hakkı Odak:Sevgi ve yazarına aittir(2003-2016 Odak:Sevgi)   |   Site Teknik Sorumlusu Tülün Ulusoy   *   *   *   *   *